Van Ekeren naar Kyoto

31 aug 2010 door Belinda | Reageer nu!

Vaststelling van de dag: niemand van de collega’s – nee, werkelijk niemand - komt met de auto werken. Hoeveel bedrijven of organisaties kunnen dat zeggen? Of beter: hoeveel mensen zouden ons geloven als we dit op een doods moment in de groep zouden gooien? En toch is het mogelijk.  Wat zeg ik? Het kan zelfs elke dag!

Even tellen: we werken hier  met (voorlopig nog) 8 mensen. Waarvan er slechts 2 binnen een straal van 5 kilometer wonen. Ekeren, zul je zeggen: niet echt the place to be? Misschien niet, maar wél the place to work. Voor ons dan toch, blijkbaar. Want we komen zonder verpinken uit Kalmthout (15 km), Mortsel (15), Deurne (13), Berchem (12), Borgerhout (9), Kapellen (5) en Sint-Mariaburg (4,5) om de choco op ons brood te verdienen. En wel zonder gebruikmaking van een of andere gemotoriseerde vierwieler. Nog straffer: er zit er zelfs eentje bij zonder rijbewijs B. Yep! Ondergetekende is niet te beroerd om haar vinger op te steken met een air van: en nu jij weer!

Of we dan ook meededen met ikkyoto.be? Wat een vraag! Het volstond immers om te blijven doen wat we altijd al deden. Met dat verschil dat we enkele weken aan een stuk per gewerkte dag zwart op wit moesten bijhouden dat we per fiets kwamen werken. Of per Webfabriek-vouwfiets. Of met de trein, of de bus, of een combinatie van al deze vervoermiddelen. Ja, toegegeven: we hebben er eentje tussen zitten die niet graag de fiets uitvouwt wanneer de hemelsluizen open staan. Kapsel- en schoeiseltechnisch volkomen begrijpelijk, of niet soms? Maar dan neemt ze gewoon de tram, en vervolgens de bus. Alwaar ze geniet van een deugddoende portie lectuur, gesterkt door de wetenschap dat haar lijnabonnement voor 100% gesponsord wordt door de coöperatieve vennootschap.      

Onlangs kwam er een droog mailtje binnen van de dames en heren van ikkyoto.be. Ook dit jaar hadden ze weer een enthousiaste schare nieuwe gebruikers van de stalen ros weten te strikken. En daarnaast spijsden een niet kinderachtig aantal trein-tram-bus-adepten hun palmares. Helaas zat het venijn alweer in de staart: het aantal uitgespaarde CO2-kilo’s klokte dit jaar af op een schamele 660.183. Minder dan vorig jaar, met andere woorden. En dat terwijl de ikkyoto-periode 2010 praktisch samenviel met een van de droogste zomers ooit!

Gelukkig hebben we nog tijd genoeg om te wanhopen, want het definitieve resultaat zal pas eind september bekend zijn. De officiële CO2-slachtpartij is dus nog lang niet voorbij. Intussen pendelen wij van De Webfabriek vrolijk verder. Kyoto of geen Kyoto. En we hopen stiekem op massale navolging. Wie durft?